week twee

Onze tweede ‘werkweek’ is onverwacht vroeg beëindigd… Na 1 dag al! De malaria-mug is hier de oorzaak van, en Lies het slachtoffer... Het is een wreed beestje! En aangezien ik ook al vol muggenbeten sta, vrees ik dat ik er in deze drie maanden ook niet van gespaard zal blijven (wat was die incubatietijd ook alweer?), maar de hoop blijft bestaan! We hebben voor alle zekerheid al een tweede reeks anti-malaria-medicatie gekocht. Komt het hier niet van pas, dan misschien toch nog in België. Lies heeft drietal dagen ziekteverlof gekregen en ik… euhm… iets in de aard van ‘sociaal verlof’. Alleen met de taxi als blank meisje is inderdaad geen goed idee. Het is al moeilijk genoeg om (naast de muggen) alle Kameroenese mannen van ons af te slaan met z’n twee. Het is een ware plaag… en best vervelend. Als je ze na een duizendste poging toch duidelijk kan maken dat ze géén kans maken, willen ze dat je ze nog meeneemt ‘voor een zus’ of ‘een vriendin’… Mochten er dus toch mensen geïnteresseerd zijn, laat maar weten, dan selecteren wij ze hier alvast voor jullie!
De komende dagen zullen we ons dus vooral rustig houden. Woensdag hadden we normaal met Gaston en zijn (zwangere) vrouw afgesproken om de sfeer wat op te snuiven van de feesten hier. Het zijn nu twee weken feesten, echte féésten! Iedereen op straat (tuurlijk, het is hier superwarm!) en dansen en muziek. Zie het eigenlijk wel nog zitten, maar het zal toch afhangen van de ziektetoestand van mijn reisgenote. Donderdag (kerstavond) hebben we dan nog eens om 22u afgesproken met hen om nog wat te gaan drinken en misschien gaan we ook naar de middernachtmis. Dat schijnt hier nogal de moeite te zijn. En dat duurt dus ook al snel een paar uur… maar gelukkig zo geen saaie bedoening als bij ons.
Dit weekend hebben we ook voor de eerste keer “de wast” gedaan en het is gelukt: niks gekrompen of van kleur veranderd (joehoe! misschien worden we toch nog een beetje echte huis-vrouwtjes). En zondag zijn we gaan zwemmen in hotel ‘mont-febe’. Het was kort, maar… zaaaalig! ’s Avonds hadden we afgesproken met Ellen en David. Ellen in nu HAIO in Gent en zat twee jaar geleden in dezelfde positie als wij, stagiaires op overzeese stage. Ze kon het niet laten om haar hart te volgen en Kameroen nog eens te bezoeken. Het was geweldig! Dolenthousiast heeft ze ons laten kennismaken met de hoofdstad. We zijn wat gaan eten in ‘café Yaoundé’, een iets luxueuzere eetgelegenheid (voor afrikaanse normen). Héérlijk! Sinds lange tijd terug een echt genot voor mijn smaakpapillen. Lies voelde zich die dag al niet goed en heeft het daarom voor een keertje overgeslaan, maar volgende week, als Ellen en David nog eens voorbij Yaoundé passeren, zullen we onszelf vast nog eens laten verwennen. Het moet ook gezegd worden: een man meehebben in het gezelschap doet je veel meer op je gemak voelen. Lien en Barbara zullen geluk hebben dat Pieter mee is in de volgende periode.
Intussen hebben we ook wat tips gekregen voor onze vrije week, deze van 18 januari. Lies haar moeder en tante komen dan op bezoek en we zijn van plan de “Mount Cameroon” te beklimmen, een kerel van 4000m. Hiervoor rekenen we een drietal dagen. Er is standaard een gids mee en dragers voor de rugzakken. Het wordt niet simpel, maar een fysieke uitdaging gaan we niet uit de weg. Bovendien is het op die hoogte een stuk minder warm, dus veel draaglijker EN… geen malaria-muggen!
tot de volgende!
bisous,
Mieke